Komente te:

Sipas: Anonim

Anonim — Tue, 30 Mar 2010 05:54:48 +0000

Kjo eshte nje mendje e madhe qe te paralizon mendimin dhe mpin perceptimin,ti s mund te gjesh fjale ne fjalorin tend per te shprehur me sakte e per rrjedhoje per te shkruar me sakte,ate qe aq fort te ka inspiruar.
Idete e medha shprehen me fjale te thjeshta ku qartazi nuk mbaka kuptim vetem fjala ketu ,por edhe lidhezat edhe parafjalet duket se mbartin po aq force
I adhuroj cdo germe ,eshte mesazh shpirteror qe ndihet kaq aktual e i prekshem,inspirues ,i pa zevendesueshem. S’ ka asnje mendim me te bukur se dy komentet e para,gjenialitet ka aty,vertetesi,force ,mendim,pasion,shprese,gjithshka.

Sipas: Anonim

Anonim — Mon, 29 Mar 2010 12:35:55 +0000

Ngadalë vdes

Dalngadalë vdes ai që bëhet skllav i zakonit,
që përsërit të njëjtat gjëra çdo ditë,
që nuk ndryshon rrugë,
që nuk rrezikon,
që nuk ndryshon ngjyrën e veshjeve,
që nuk i flet atij që nuk e njeh.
Dalngadalë vdes ai që nuk përmbys tryezën,
që është i pakënaqur nga puna,
që nuk rrezikon sigurinë nga pasiguria për të ndjekur një ëndërr,
që nuk i lejon vetes asnjëherë në jetë të thyejë rregullat e vendosura.
Dalngadalë vdes ai që nuk udhëton,
që nuk lexon,
që nuk dëgjon muzikë,
që nuk zbulon hijeshi tek vetja e tij.
Dalngadalë vdes ai që shpërfill krenarinë e tij,
që nuk i lë të tjerët ta ndihmojnë,
që i kalon ditët duke u qarë për fatin e tij të keq,
që ankohet për shiun që nuk pushon.
Dalngadalë vdes ai që i shmanget projektit para se të fillojë,
që nuk pyet për gjërat që nuk i di, dhe
që nuk përgjigjet për gjërat që di.
E shmangim vdekjen me doza të vogla,
duke kujtuar gjithmonë se të jesh gjallë
kërkon një përpjekje shumë më të madhe
se thjeshtë fakti që marrim frymë.
Vetëm durimi i paepur
do të na bëjë të arrijmë
lumturinë më të madhe.

Sipas: P.R

P.R — Mon, 15 Mar 2010 12:10:30 +0000

Ah, memedhe! C’u bera qesharak.
nje e skuqur me shket faqeve dhe druaj
T’i flas ndokujt se s’me kupton aspak.
Ne vendin tim po ndihem krejt i huaj